Cystadleuaeth Adolygu Llyfr 2026

Mae To Rest our Minds and Bodies yn teimlo’n llai fel llyfr na mynediad uniongyrchol at feddwl amrwd, heb ei hidlo, myfyriwr seicoleg dienw sy'n cael trafferth dod o hyd i'w lle yn y byd. Mae'r darllenydd yn dilyn bywyd y prif gymeriad drwy ei llif ymwybod, yn ystod ei blwyddyn olaf yn y brifysgol ac wrth iddi geisio dod o hyd i'w rôl, nid yn unig yn ei bywyd ei hun, ond yn gynyddol ym mywyd Luke, cyd-fyfyriwr y mae'n datblygu obsesiwn dwys amdano.

O'r cychwyn cyntaf mae arni angen cyson a hollysol i 'gysyniadu' ei hun, fel bod rhaid iddi gywasgu ei hunaniaeth i ryw ffurf benodol ond nad yw'n hysbys eto. Yr hyn a arhosodd yn fy nghof oedd sut mae Armstrong yn ymrwymo'n llwyr i drochi'r darllenydd yn y cysyniad hwn. Mae'r rhyddiaith yn denu'r darllenydd yn syth i brosesau meddwl y prif gymeriad ac yn cyfleu rhesymeg ddiwyro ei hunan-amheuaeth a'i hobsesiwn.  Mae'r darllenydd yn teimlo fel ei fod wedi amgáu'n llwyr gan y safbwynt hwn gan fod diffyg safbwynt cyferbyniol yn ein rhwydo yng nghyntedd cul canfyddiad y prif gymeriad. Er bod hyn yn galw am amynedd, rwy'n teimlo mai'r union glawstroffobia hwn sy’n rhoi i'r nofel ei phŵer.

Yn y bôn, mae To Rest Our Minds and Bodies yn gofyn i ba raddau gallwn ddeall ein hunain drwy eraill, a beth sydd ar ôl pan fydd y cysylltiadau hynny'n chwalu. Mae Armstrong yn ddiymdrech yn cynnig archwiliad sy'n gynyddol ddryslyd o hunaniaeth a chanfyddiad, sy'n aros yn y cof oherwydd y cwestiwn am gyflwr terfynol meddwl a chorff y prif gymeriad, a'r ateb i'r cwestiwn hwnnw.

Mae We Pretty Pieces of Flesh yn archwiliad ingol a chignoeth o'r cyfeillgarwch, dwys, ffyrnig a blêr rhwng tair menyw ifanc - Rach, Shaz a Kel. Er gwaethaf eu personoliaethau gwahanol, mae pob merch yn dylanwadu ar y lleill mewn ffyrdd sy'n annealladwy tan yn llawer diweddarach. Rach, yn sylwgar ac yn fewnsyllol; Kel, bob amser yn gweithredu fel canolwr; a Shaz, yn finiog ei thafod ac yn ddiwyro o ffyddlon. Gyda'i gilydd, maen nhw'n driawd afreolus ond hollol anwahanadwy. Mae'r stori yn ei datgelu ei hun fel cyffes amrwd a gonest, sy'n teimlo fel ei bod wedi cael ei ffrwyno am flynyddoedd.

Mae Colwill Brown yn ysgrifennu â llais sy'n hollol farddonol, gan dynnu'n ôl haenau o emosiwn i roi i'r nofel safbwynt hynod bersonol, o anhrefn gyffrous hedoniaeth y 90au i sylweddoli'n dawel pwy yw'r cymeriadau mewn gwirionedd. Oherwydd ei hymrwymiad llwyr i dafodiaith De Swydd Efrog, gall yr ychydig benodau cyntaf fod yn her ieithyddol, ond yn y pen draw, mae hyn yn hanfodol er mwyn dod â'r lleoliad yn fyw. Drwy ysgrifennu yn yr iaith leol, mae'r dafodiaith yn gwneud i wreig-gasineb di-hid yr ardal deimlo'n glawstroffobaidd ac yn frawychus o wir yn sydyn.

Wrth wraidd y stori, mae cyfrinach hirhoedlog yn dechrau dod i’r arwyneb, un sy'n rhoi pwysau anferth ar sefydlogrwydd cyfeillgarwch y cymeriadau, sy'n annistryw i bob golwg. Mae Brown yn mynnu wynebu sut gall trawma barhau i oedolaeth fel pydredd sy'n tyfu'n araf; mae hi'n cyfleu'r ffordd nad yw hen glwyfau byth yn iachau'n llwyr, ond yn hytrach yn creu sylfaen pob penderfyniad mae'n rhaid i'r menywod hyn ei wneud. Mae'r cydbwysedd rhwng telynegiaeth a dygnwch yn ysgrifennu Brown yn creu nofel â llais hyfryd: byrlymus, tyner a hollol wreiddiol.

Mae Under the Blue gan Suzannah V. Evans yn antholeg hynod bwerus a gafaelgar o atgofion, cardiau post a cherddi. Drwy gydol y rhain, mae hi'n archwilio rolau ffrind, chwaer, gofalwr a gwraig. Eto, hyd yn oed pan gaiff ei gwahanu o'i hunaniaeth ofalu (gofalu am ei mam) ar ddechrau'r llyfr, mae hi dal yn ofalwr i'r rhai hynny o'i chwmpas - wrth gael ei hatgoffa am ffit D, pan fyddant mewn caiac.

Mae Evans yn defnyddio atgofion mewn ffordd gignoeth, hardd ac ingol. Mae motifau’r cefnfor, pobl, Corbière a Twitter yn creu naws anhrefnus i undonedd symlrwydd ei bywyd.  Bright yw fy hoff 'atgof'. Mae gan Bright natur gymhellol ac agos atoch, ynghyd ag arlliw pell, bron yn syfrdan. Credaf fod y cwestiwn rhethregol ar y diwedd yn hollbwysig ("Was it the sex or coffee that kept me awake?"). Nid yw'n gwybod ai'r coffi neu'r rhyw a oedd yn ei chadw ar ddihun. Mae'n cael nosweithiau ysgytwol gyda dyn angerddol a chryf ond, yn y pen draw, mae'n rhaid iddi ofyn iddi hi ei hun ai grym allanol coffi a oedd yn gyfrifol. Rwy'n meddwl bod hyn yn cyfeirio at y ffordd nad yw ein hatgofion byth yn cael eu hadalw'n llwyr, nac yn onest, unwaith maent wedi diflannu – cânt eu hatodi i emosiynau, pobl a lleoedd ond ni allwn byth gydio'n dynn ynddynt.

Rwy'n meddwl bod y gerdd hon yn cyd-fynd yn dda â'r gerdd 'Letter To My Sister' sy'n trafod y noson pan anwyd baban ei chwaer. A hwythau wedi'u cysgodi gan eu mam yn y gerdd flaenorol, mae'r gerdd hon yn cynnig gobaith newydd i'w hatgofion; dyfodol newydd drwy'r plentyn. Ond eto, bron yn drwmgalon, mae rhywun yn gofyn a fydd y plentyn yn cael yr un profiadau â nhw. Yn fy marn i, rheolaeth, technegau, cynlluniau a throsiadau amrywiol Evans yw ei hasedau cryfaf ac maent yn amlygu profiad cymhleth, unigryw a rhyfeddol bod yn ddynol.

Mae arddull gyffesol, canu rhydd, Evans yn ychwanegu ymdeimlad hynod bersonol, agos atoch at ei cherddi. Ni waeth a ydych chi wedi bod yn ofalwr ai peidio, mae hi'n caniatáu i ni deimlo'r un ffordd â hi a dechrau teimlo empathi drosti hi a'r rhai hynny sydd wedi gorfod bod yn rhiant i'w rhieni eu hunain. Yn fras, mae'r ffordd mae'n defnyddio'r cefnfor fel delwedd yn cyfleu sut mae newidiadau gofal yn meithrin ac yn torri person. Yn bersonol, credaf y bydd ei cherddi'n apelio fwyaf at y rhai hynny sydd am ddysgu am ddynoliaeth, empathi a sonder, y rhai hynny sy'n teimlo ar goll fel gofalwr a'r rhai hynny sy'n teimlo wedi'u dal gan yr angen i gydymffurfio. Gwnewch gymwynas â chi'ch hun: darllenwch y llyfr hwn a theimlo'r geiriau ar eich croen, fel tonnau ar y tywod, a chyn gynted ag y bydd yn eich cyfareddu, daw i ben. Felly, gadewch i'ch hun gael eich cyfareddu. Fyddwch chi ddim yn difaru. Darllenwch Under the Blue gan Suzannah V. Evans!

Mae Under the Blue gan Suzannah V. Evans yn flodeugerdd sy'n canolbwyntio ar fywyd beunyddiol, gan ei bortreadu fel rhywbeth sy'n rhyfeddol o arbennig ac unigryw. Drwy ei defnydd o ddelweddau a disgrifiadau pwerus, mae Evans yn dangos i ni pa mor bwysig y gall hyd yn oed yr eiliadau mwyaf syml fod. Wrth i ni ddarllen y casgliad treiddiol a chraff hwn o gerddi, rydym yn sylwi pa mor ddwys y mae Evans yn arsylwi ar eiliadau ac atgofion na fyddai'r rhan fwyaf ohonom yn sylwi arnynt fel arfer.

Yn y gerdd gyntaf yn y casgliad, 'Under the Blue', mae Evans yn cyflwyno eiliad sy'n disgrifio profiad ar y môr. Mae'r sefyllfa hon yn cynnwys grŵp o bobl sy'n ceisio gwthio caiac a mynd i mewn iddo, ond sy'n cael eu gorlethu'n gyflym gan ffyrnigrwydd y tonnau o'u blaenau. Mae'r hyn sy'n dechrau fel sefyllfa syml yn troi'n ddwys yn fuan wrth i ni sylwi ar danbeidrwydd y môr. Mae'r anrhefn sydyn hon yn adlewyrchu ofn a dryswch sydyn yr adroddwr wrth iddi wylio'r sefyllfa'n datblygu o'i blaen. Mae hyn yn creu newid clir rhwng yr amserau, pan ddywed yr adroddwr "my mind pivots to several years ago" gan ddangos sut mae'r eiliad ar y môr yn ei gorfodi i gofio, yn erbyn ei hewyllys, brofiad anffodus o'r gorffennol. Mae hyn yn awgrymu bod cysylltiad agos rhwng y sefyllfa bresennol a thrawma blaenorol, sy'n gallu dychwelyd yn annisgwyl i feddwl rhywun ar adegau. Mae'r gerdd yn symud o sefyllfa lonydd i ddigwyddiadau anhrefnus a myfyrio, gan bwysleisio pa mor gyflym y gall rhywun golli rheolaeth mewn amryfal ffyrdd. Mae'n awgrymu ymhellach sut y gellir colli rheolaeth yn hawdd ar sefyllfaoedd corfforol a meddyliol, gan ddangos i ni bod hyd yn oed profiadau a allai ddechrau fel rhai hawdd eu rheoli yn gallu troi'n anodd yn gyflym. Drwy hyn, mae Evans yn creu ymdeimlad o densiwn i'r darllenydd wrth i’r dechrau llonydd droi’n ansicrwydd yn araf.

Yn 'Bright' mae Evans yn archwilio ymdeimlad o anhawster ymlacio ar ôl profiadau rhywiol. Mae'r gerdd yn dechrau drwy ddisgrifio profiadau pob dydd, gan ddechrau gyda darllen, cyn symud i gysylltiad rhywiol. Fodd bynnag, dilynir hyn gan orfeddwl ac anhawster perswadio'r meddwl i ymlacio. Amlygir hyn drwy gyfosod y geiriau "lights out", sy'n disgrifio'r lle diriaethol, a'r disgrifiad o feddwl yr adroddwr: "feels very bright" Mae hyn yn awgrymu bod meddyliau'r adroddwr yn parhau'n ddi-baid, hyd yn oed pan fo'r amgylchedd yn dywyll ac yn dawel, bron fel pe bai'n gorfeddwl ac wedi'i ymddieithrio o'r foment. Ymddengys fod y sefyllfa yn achosi i'r awdur synfyfyrio ar bethau yn hytrach nag ymlacio. Mae'r gerdd hefyd yn symud rhwng realiti a delweddau breuddwydiol, a cheir meddyliau a delweddau ar hap, megis ci yn cyfarth a hyd yn oed breuddwydion swreal am ddieithriaid a chregyn. Mae'r eiliadau newidiol hyn bron yn rhoi'r argraff bod yr awdur yn cael anhawster gwahaniaethu rhwng ei breuddwydion a'i bywyd go iawn, ac mae'n ymddangos yn fwy fod popeth yn cydblethu ac yn pylu iddi. Ar ben hyn, gall hyd yn oed y teitl 'Bright' gael ei ystyried yn eironig, gan fod meddwl yr awdur yn teimlo'n brysur gan fethu llonyddu drwy gydol y gerdd. Felly, gall hyn arwain y darllenydd i gydymdeimlo â'r awdur, gan fod ei meddyliau a'i hatgofion yn parhau i wneud unrhyw syniad o orffwys yn eithriadol o anodd.

Mae’r awyrgylch yn 'Postcard with the Wind' yn fwy sylwgar, gan ganolbwyntio ar bŵer y gwynt wrth iddo aflonyddu ar dawelwch y nos. Mae'r gerdd yn disgrifio'r gwynt fel grym sy'n rhuo drwy'r dirwedd dywyll ac yn siglo'r tŷ ('buffets the house'). Mae'r defnydd o bersonoli yn gwneud i'r gwynt deimlo'n llawer mwy actif ac ymosodol, gan greu ymdeimlad nad oes modd rheoli natur na'i rhagweld. Drwy gydol y gerdd, mae'r awdur yn trafod yr hyn a allai ddigwydd oherwydd y storm. Mae'r awdur yn disgrifio'r tŷ fel "blown over" sy'n ychwanegu ymdeimlad ysgafn o ofn at y gerdd. Wrth i'r gerdd fynd rhagddi, mae'r disgrifiad o'r gwynt yn troi'n fwy mynegiannol, gan ei bersonoli drwy'r defnydd o eiriau fel "moaning" a "sighing" drwy'r waliau, gan awgrymu nad yw trymedd y storm byth yn dod i ben mewn gwirionedd.

Yn y gerdd 'Letter to My Mother', mae Evans yn cyflwyno cysylltiad emosiynol dwfn â'i mam drwy restr o atgofion. Mae'r gerdd yn symud drwy atgofion craidd megis eiliadau yn yr ysgol, chwerthin a rennir a hyd yn oed disgrifiadau megis "red lipstick" a "floppy hat". Mae hyn yn creu ac yn awgrymu ymdeimlad cryf o agosrwydd rhyngddynt, gan awgrymu ymhellach fod ganddynt berthynas gref a chariadus iawn. Mae Evans yn defnyddio llawer o ailadrodd drwy'r gerdd, yn enwedig y geiriau "You, with...", bron fel pe bai'r awdur yn ceisio pwysleisio agweddau gwahanol ar olwg a hunaniaeth ei mam. Mae'n awgrymu bod modd cofio amdani mewn amryfal ffyrdd yn hytrach na thrwy un ddelwedd yn unig. Wrth i'r gerdd fynd rhagddi, mae'r awdur yn newid i'r presennol, lle mae'n disgrifio hyd yn oed mwy o sefyllfaoedd modern a sut maent yn cysylltu â'i mam. Gellir gweld hyn yn benodol yn y llinell: "the movement of my arms is for you", gan awgrymu bod y cysylltiad cryf hwn rhyngddynt yn hirdymor ac yn barhaol. Mae'r llinell hon hefyd yn cysylltu â cherddi eraill sy'n trafod anawsterau corfforol mam yr awdur, gan bwysleisio pa mor bur yw eu perthynas. Drwy 'Letter To My Mother', mae Evans yn cyflwyno cof fel rhywbeth sydd bob amser yn barhaus. Mae hyn yn tanlinellu ymhellach sut mae perthnasoedd yn parhau i lunio bywyd rhywun, hyd yn oed pan fo rhai eiliadau gydag unigolion yn y gorffennol. Gall hyn ennyn yn y darllenydd ymdeimlad o gynhesrwydd tuag at yr atogfion a'i deimladau personol.

Ar y cyfan, mae Under the Blue yn cyflwyno amrywiaeth o brofiadau sy'n symud rhwng anhrefn, agosatrwydd, natur a chof. Drwy gydol y casgliad, mae Evans yn archwilio sut gall eiliadau, hyd yn oed y rhai mwyaf syml, effeithio ar fywyd beunyddiol person. Mae'r cerddi yn aml yn creu argraff drwy eu delweddau a'u dyfnder emosiynol, sy'n annog y darllenydd i feddwl yn ddyfnach am brofiadau pob dydd. Mae'r casgliad yn teimlo'n ystyrlon ac yn aml-haen, gyda phob cerdd yn cynnig i'r darllenydd safbwynt gwahanol ar sut mae pobl yn sylwi ar y byd o'u cwmpas.

Agored i niwed. Dyma'r peth cyntaf a'm trawodd am Borderline Fiction gan Derek Owusu. Rydyn ni'n dilyn Marcus rhwng dwy linell amser wahanol, lle mae'n rhannu ei fywyd a'r byd y tu mewn i'w ben â ni.

I mi roedd triniaeth Owusu o'r llinell amser ddeuol hon yn foddhaol ac yn ddealladwy. Gallwch glywed yn glir y gwahaniaeth rhwng Marcus yn 19 oed ac yn 25 oed. Ces i fy swyno'n benodol gan bennod am Marcus pan oedd yn 25 oed, mewn arcêd yn Thorpe Park. Mae'r llawenydd a ddengys yma yn cyferbynnu â'r ing mae'n ei deimlo am lawer o'r amser rydyn ni yn ei gwmni. Er nad yw Marcus byth yn cael ei gyflwyno fel cymeriad perffaith, un hoffus ydyw. Ac mae eiliadau fel hon yn atgoffa'r darllenydd bod bywyd yn amlweddog. Mae pawb yn gwneud camgymeriadau ac yn wynebu trafferthion, ond nid yw hynny'n tynnu oddi wrth yr eiliadau o wir gysylltiad a hapusrwydd. Nid yw hynny'n golygu bod y nofel gyfan yn ymwneud â helyntion cyson Marcus; dyw hi ddim. Ymddengys ei fod yn bodoli yn y tir canol hwn - cyflwr o fod yn ddideimlad mae'n ei fabwysiadu i'w amddiffyn rhag ei feddyliau ei hun.

Roeddwn i'n mwynhau arddull deialog Osuwu unwaith i mi ddod i arfer â'i ddewis i beidio â defnyddio dyfynodau. Roeddwn i'n teimlo bod y ddeialog yn llifo ac roedd hi'n hawdd ymgolli yn y rhythm wrth ei darllen. Roedd hi'n anodd i mi amgyffred rhai darnau, yn ogystal â rhai o'r straeon mae Marcus yn eu hadrodd. Dydw i ddim yn teimlo'n gymwys i ddweud a oedd hyn oherwydd fy niffyg profiad i o genre ffuglen lenyddol ynte arddull ysgrifennu'r awdur.

Yn y diwedd, roedd y budd a gefais o ddarllen y llyfr hwn yn werth unrhyw fân heriau. Mae'n beth braf gallu cael cipolwg y tu mewn i feddwl rhywun sy'n ymddangos mor wahanol i chi a gweld tebygrwydd. Drwy ei ddisgrifiadau o deimlo nad yw'n hollol bresennol, mae Osuwu yn cynnig hyn i'r darllenydd, gan ein hatgoffa nad ydyn ni ar ein pennau ein hunain, hyd yn oed yn ein heiliadau o fregusrwydd.

Mae Open Heaven gan Seán Hewitt yn adrodd stori James Legh, bachgen ifanc, swil, a chanddo ddisgwyliadau gobeithiol o fywyd heb ei fyw eto ac angerdd tyner tuag at fachgen o'r enw Luke. Ar drobwynt glasoed, mae James yn rhoi i ni stori nad yw'n annhebyg i lawer eraill: stori gyfarwydd am gariad ifanc, y profiad cwiar a'r ymdeimlad o obaith mor drwm y gallai eich gorlethu. Drwy lais disgrifiadol Hewitt, gwnes i ymgolli yn y stori, fel pe bawn i yno, yn gweld yr hyn a welodd James, yn teimlo'r hyn a deimlodd James. Ef oedd fy hoff gymeriad o bell ffordd, ac roedd e'n brif gymeriad a ysgrifennwyd yn grefftus; ces i fy ysgogi i gymharu ei brofiad cwiar â'm profiad i a gobeithio y gall llawer o bobl eraill uniaethu ag ef hefyd. Mae'n nofel sy'n rhyfeddol o ddeallgar a phoenus. Mae hi bron yn fywgraffiad barddonol i bawb sydd erioed wedi teimlo'n unig ac yn obeithiol. Mae Open, Heaven yn cynnig cymeriadau realistig, hiwmor, tristwch, ofn a stori sy'n ymestyn am nef rydym i gyd wedi breuddwydio amdani o leiaf unwaith yn ein bywydau. Rwy'n credu bod y diwedd estynedig yn ychwanegu at stori mor dragwyddol; dyma nofel gyfoethog a hyfryd am gyfrinachedd cariad a sut nad yw byth yn darfod yn gyfan gwbl.

Mae Borderline Fiction  yn stori hynod bersonol o safbwynt Marcus, dyn du ifanc ag anhwylder personoliaeth ffiniol. Drwy benodau sy'n adrodd stori ar adegau gwahanol ym mywyd Marcus bob yn ail, mae'r nofel yn archwilio cariad, treftadaeth, camddefnyddio sylweddau, niwrowahaniaeth, teulu a hunan-ddarganfod mewn ffordd afaelgar a phwerus. Mae Marcus yn teimlo ing ei gariad at y cymeriadau Adwoa a San, yn delio â'i berthnasoedd cymhleth â'i rieni biolegol a’i rieni maeth, ac yn dysgu am ban-Affricaniaeth, i gyd ar yr un pryd ag ymladd brwydr fewnol boenus sy'n ei ddrysu.

Mae ysgrifennu Derek Owusu yn rhaeadr o drosiadau bywiog a disgrifiadau amrwd sy'n cyfleu'n grefftus gymhlethdod a dyfnder cysyniad, lle, emosiwn neu berson. Mae ganddo allu rhyfeddol i drochi'r darllenydd ym meddwl y prif gymeriad nes i chi deimlo eich bod wedi profi'r digwyddiadau eich hun. Nid oedd y ffaith fy mod i'n gymeriad gwahanol iawn i Marcus mewn sawl ffordd yn rhwystr i mi allu uniaethu ag ef yn gryf drwy gydol y llyfr - diolch i lais naratif grymus a chymhellol Owusu a'i ddawn i adrodd stori.

Mae'r llyfr hwn yn cynnig cysur a chyfeillgarwch i bobl â phrofiadau tebyg, a ffenest sy'n ennyn empathi a dealltwriaeth yn y rhai hynny nad ydynt yn rhannu’r profiadau hyn. Mae Borderline Fiction yn gorlifo â dilysrwydd: mae'n wirioneddol ddirdynnol, cathartig a hardd.

Mae Joy is My Middle Name yn gasgliad hynod fyfyriol a meddylgar o gerddi sy'n cyfleu profiad bod yn fenyw yn eich 20au. Yn bersonol, dydw i byth wedi darllen gwaith gan awdur sydd mor dryloyw a hunanymwybodol, sy'n defnyddio barddoniaeth i iacháu ac i fynd i'r afael ag amserau gwleidyddol a chymdeithasol mor galed, ar oedran pan fo popeth eisoes yn ymddangos mor arallfydol. Mae ysgrifennu Sasha Debevec-McKenney yn wefreiddiol. Mae ei hiwmor anhygoel, wedi’i gymysgu â diwylliant pop a hanes Americanaidd, yn creu casgliad sy'n gafael yn dynn ynoch, ac mae'n amhosib peidio â'i ddarllen nac uniaethu ag ef yn eich bywyd pob dydd. Gan ddefnyddio cynifer o ffurfiau a fformatau barddoniaeth, mae ei bathos yn cyfleu gwirioneddau caled, drwy linellau digrif sy'n procio'r emosiynau gan feirniadu byd amherffaith a'n natur brynwriaethol.

Mae fy hoff gerdd, "I Feel Like if I'm Not Writing Political Poems I'm Wasting My Time ... " wir yn arddangos hyn, gan ddefnyddio cynildeb llif ymwybod i greu ystyron dyfnach o hil, rhyw a delweddaeth corff. Mae Sasha Debevec-McKenney hefyd yn archwilio perthnasoedd mewn ffordd mor bersonol ond yn hawdd uniaethu â hi, gan gysylltu prynwriaeth, caethiwed, cariad, rhyw a benywdod. Mae'r casgliad hwn yn hollol wrthryfelgar, yn hynod ddoniol, yn ddidostur, yn wleidyddol, yn drwsgl ac yn afaelgar.

Yn arbrofol ac yn ddoniol, gan gyfuno ffurfiau traddodiadol a modern, mae Sasha Debevec-McKenney yn ysgrifennu mewn modd chwareus a gwleidyddol, gan ymdrin yn aml â phynciau difrifol â gras ag ysgafnder. Mae llawer o'i cherddi'n ymwybodol yn wleidyddol ac yn gymdeithasol, yn ogystal ag archwilio themâu plentyndod, natur a chymdeithas fodern.

Mae Debevec-McKenney yn agored i niwed yn y ffordd mae hi'n rhannu ei phryder wrth gysylltu â'i darllenwyr drwy straeon sy’n gyffredin i bawb a monologau ysgafngalon. Er gwaethaf hyn, mae hi'n cadw naws diwylliant a deallusoldeb arbennig, wedi'i hysbrydoli gan weithiau creadigol mae hi'n cynnwys eu henwau mewn nodiadau ar ddiwedd y llyfr. Drwy hyn mae hi’n atgoffa ei darllenwyr bod bob amser mwy i’w ddysgu a chysylltu ag ef, ac yn eu hysbrydoli i ddechrau ar deithiau pellach i farddoniaeth a rhyddiaith bellgyrhaeddol. Mae'r cyd-destun a geir yn y nodiadau'n rhoi hwb hyfryd i'r casgliad, gan roi bywyd ychwanegol i bob cerdd a haenau na fyddai cynulleidfaoedd fel arall yn ymwybodol ohonynt, ond y mae'n hollol hanfodol eu hystyried wrth fustachu drwy ei barddoniaeth hwyliog.

Ar adegau, mae’n ddig ond mae bob amser pwrpas i’w dicter, mae'r bardd yn llunio negeseuon clir sy'n addysgu’r darllenydd, ac yn ei gynhyrfu ar adegau, cyn iddo gael ei daflu i fortecs hiwmor ieuenctid arall i gydbwyso arswyd, mympwy a chellwair pob dydd. Mae'r casgliad hwn yn chwa o awyr iach sy'n addysgu darllenwyr yn hyderus ac yn angenrheidiol, yn ogystal â mynegi rhwystredigaeth y bardd ynghylch cynifer o helyntion y byd.